Categorie: Geen categorie

Geen categorie

SNELLE AFKOELING HAALT WEINIG UIT VOOR VERROKKEN SPIEREN

Alexander Speybrouck

NEW YORK 25/06 – Superkoude luchtgolven kunnen goed voelen op overspannen spieren, maar de steeds populairdere vorm van cryotherapie stopt de spierpijn of de afname van de spiersterkte niet, volgens een nieuwe studie.

Andere parameters van spierletsels, zoals zwelling en elektrische activiteit in de spiercel, waren iets verbeterd na snelle afkoeling, maar “globaal is het ondoeltreffend,” verklaarde Dr. Gaël Guilhem, hoofdauteur van de studie en onderzoeker aan het National Institute for Sports in Parijs, Frankrijk. Wat atleten willen, aldus Dr. Guilhem, is, “heb ik minder pijn, ben ik sterker?’ En het antwoord was, ‘neen.'” IJs werd lange tijd gebruikt voor spierletsels. “Het was de standaardbehandeling voor acute en chronische spierletsels sinds de jaren ‘70,” verklaarde Dr. Ty Hopkins, professor aan Brigham Young University die niet meewerkte aan de studie. Sindsdien werden de technieken om beschadigde weefsels af te koelen, steeds meer gesofisticeerd; zo zijn er onder meer machines die gebruik maken van pulsen extreem koude lucht om de gekwetste zones snel af te koelen zonder de huid te beschadigen. Dr. Hopkins verklaarde dat deze technieken onlangs aan populariteit wonnen in het kader van pogingen om spierletsels na inspanningen te verminderen. Als de spieren zwaar belast worden, ontstaan er kleine scheurtjes in de spiervezels – waarvan het herstel uiteindelijk resulteert in grotere spieren. Maar onmiddellijk na het acute letsel, voelt de spier zwak, ontstoken en pijnlijk aan. De spieren afkoelen met ijs, kan pijnstillend werken, maar de studies waren het niets steeds eens over de vraag of de praktijk beschadiging van het spierweefsel kan voorkomen. Dr. Guilhem en zijn team vroegen 24 mannen om een spierletsel te creëren in hun arm. De vrijwilligers spreidden herhaaldelijk één arm in gestrekte positie terwijl ze duwden tegen een weerstandstoestel. Na één dag voelden de spieren in de getrainde arm bij alle mannen pijnlijk aan, en de onderzoekers volgden hun toestand op gedurende 2 weken. De helft van de mannen kreeg cryotherapie onmiddellijk na de  zware inspanning en opnieuw één, twee en drie dagen later, terwijl de andere helft geen extra interventie onderging. De behandeling omvatte drie applicaties die elk 4 minuten duurden, van lucht die tot -30°C was afgekoeld. De spiersterkte was in elk van beide groepen verminderd een dag na de inspanning, maar de personen die de afkoeling kregen, ondervonden geen enkel voordeel, rapporteerden de onderzoekers op 5 juni online in The American Journal of Sports Medicine. De spierpijn was maximaal enkele dagen na de inspanning en nam geleidelijk af in de loop van de volgende 2 weken, maar ook op dit vlak gaf de snelle afkoeling van de gekwetste spier geen verschil in de pijn op lange termijn. Eén van de parameters die verschillend was tussen de groepen was de inflammatie, gemeten aan de hand van CRP (C-reactive protein). De CRP spiegels waren constant bij de mannen die cryotherapie kregen, terwijl de mannen die geen cryotherapie kregen, 93% stijging van de CRP spiegels vertoonden 3 dagen na de spierinspanning. Dr. Guilhem en zijn team gebruikten ook elektromyografie om de uitgebreidheid van de spierletsels tijdens de inspanning te meten. “Wat we zagen, is dat de cryotherapie groep zijn spieractiviteit gedurende ongeveer 2 dagen behield,” verklaarde Dr. Guilhem aan Reuters Health. Met andere woorden, hoewel de spieractiviteit in beide groepen afnam, behield de cryotherapie groep deze activiteit langer voor de afname. Dr. Guilhem voegde eraan toe dat het verschil tussen de groepen echter zeer klein was en “dat dit geen effect heeft op de spierprestaties.” Hoewel cryotherapie niet zo’n groot effect zou hebben in het kader van zware training, wil dit niet zeggen dat ze geen voordelen kan bieden in andere situaties, zoals gewrichtsletsels, verklaarde Dr. Hopkins. Dr. Guilhem verklaarde dat mensen die herstellen van een spierletsel, zich gewoon beter zouden voelen met cryotherapie. Dr. Hopkins gaf toe dat afkoeling op andere vlakken nuttig kan zijn. “Cryotherapie is zeer goed om secundaire letsels te beperken, zwelling en pijn te beperken, en ze heeft geen nadelen,” verklaarde hij aan Reuters Health.

Geen categorie

STAMCELLEN OM BREUKEN TE BEHANDELEN

Alexander Speybrouck

De herstellende geneeskunde heeft een aanzienlijke vooruitgang geboekt door het gebruik van stamcellen. Aanvankelijk stelden zich een aantal ethische problemen, omdat het ging om embryonale stamcellen, maar vandaag maakt men gebruik van autologe cellen. Dit wil zeggen dat deze cellen uit de patiënt geëxtraheerd worden en na enige tijd opnieuw worden geïnjecteerd. De resultaten van een dergelijk type onderzoek op fracturen werden onlangs gepubliceerd in Molecular Therapy door een Israëlische team. De onderzoekers beschrijven hun techniek waarbij eerst 50 ml beenmerg uit het bekken wordt verwijderd. Ze isoleren de mesenchymale stamcellen en vervolgens mengen ze deze met botmatrix en plasma van de patiënt. Deze mengeling wordt daarna opnieuw geïnjecteerd op de plaats van de breuk. De op deze wijze behandelde breuken waren laesies die zich moeilijk herstellen. Dankzij de Israelische techniek herstelt de breuk zich 3 tot 4 maal sneller dan gebruikelijk. Bij 24 opeenvolgende patiënten met distale scheenbeenfracturen, die er om bekend staan dat ze zich moeilijk consolideren, genazen de breuken na anderhalve maand bij patiënten behandeld met stamcellen, en na drie maanden in de controlegroep. Tot dusver werden geen bijwerkingen waargenomen. Echter, er is weinig bekend over de betrokken mechanismen, zoals werd opgemerkt in een recent artikel in hetzelfde tijdschrift. Dit vereist dat studies worden uitgevoerd om meer duidelijkheid te scheppen.

Geen categorie

SUGAR WATER INJECTIONS MAY HELP EASE KNEE PAIN

Alexander Speybrouck

NEW YORK (Reuters Health) – Knee pain appears to decrease up to one year after “prolotherapy,” a series of sugar water injections at the site of the pain, according to a new study.

Previous research on the therapy had suggested positive effects, but that research was plagued by flaws. The new report may be more reliable, according to Dr. John D. Loeser, a pain specialist and professor emeritus at the University of Washington in Seattle. “This is a well-performed clinical trial that deals with many of the issues that have clouded prior reports of prolotherapy,” Dr. Loeser, who was not involved in the study and has spoken out against the practice in the past, told Reuters Health in an email. Knee osteoarthritis is common, especially among people over 65, but no single therapy has proven particularly beneficial. In prolotherapy, which costs $200 to $1000 per session and is not covered by Medicare, small amounts of solution are injected at multiple painful ligament and tendon locations in the knee over several sessions. The hope is that a new minor irritation will stimulate the body to repair both old damage and new. “The idea is to stimulate a local healing reaction,” lead author Dr. David Rabago from the University of Wisconsin in Madison told Reuters Health. Dr. Rabago and his colleagues divided 90 people with knee osteoarthritis, ages 40 to 76, into three groups: one got sugar-water prolotherapy injections, another got salt-water placebo injections, and the third was instructed in at-home exercise and received no injections. The first two groups got injections at least three times, sometimes more if they asked for it, over 17 weeks, and were followed for one year. The sugar water group reported better knee function, improving 16 points on a 100-point scale of osteoarthritis severity, compared to 5 points for saline and 7 points for the exercise group. The sugar water group also reported less frequent and less severe pain, improving 14 points on the same scale, at one year, while the salt water and exercise groups improved 7 points and 9 points, respectively. One of the things that has held back previous studies of prolotherapy is the difficulty of mimicking the injections for a sham group. “The best one can do is ‘control’ for those effects by testing an agent against a similar treatment and varying only one thing, which is what we did,” Dr. Rabago said. But since the salt water group and the exercise-only groups had similar results, the benefit was probably not a placebo response, Dr. Loeser said. “This study yields results that are more favorable than other carefully controlled studies of prolotherapy in other regions,” Dr. Loeser said. But there are a lot of questions to answer before this becomes widely adopted, he cautioned. “Certainly, additional studies are needed before one accepts prolotherapy as standard treatment for knee OA,” Dr. Loeser said. Researchers don’t yet know how long the pain benefit will persist after one year. But Dr. Rabago said, “These results support its use as routine care for knee OA in patients who have not improved with more conservative measures.” The study was reported May 1st online in Annals of Family Medicine.

Geen categorie

INJECTIES BIJ LAGE RUGPIJN WERKEN NIET OF NAUWELIJKS

Alexander Speybrouck

Hoewel artsen nog vaak injecties toedienen bij lage rugpijn, blijken die niet of nauwelijks te werken. Dat schrijven onderzoeker Bart Staal van het UMC St Radboud en collega’s uit Maastricht in het gezaghebbende Journal of the American Medical Association (JAMA).

Uitbraak hersenvliesontsteking door corticosteroïde injecties

De Verenigde Staten werden eind vorig jaar opgeschrikt door een ernstige uitbraak van hersenvliesontsteking. Onderzoek wees uit dat die uitbraak werd veroorzaakt door corticosteroïde injecties, onder meer tegen lage rugpijn. De medicijnen waren bij de producent vervuild geraakt met een schimmel die bij diverse patiënten leidde tot meningitis. Bijna vijftig mensen zijn inmiddels aan de uitbraak overleden.
De enorme publiciteitsgolf heeft in Amerika geleid tot extra aandacht voor de behandeling van lage rugpijn. Maar liefst twee procent van alle artsbezoeken in Amerika heeft te maken met lage rugpijn, waarmee de aandoening de top vijf haalt van voornaamste redenen voor het bezoeken van een arts.

Een niet-invasieve behandeling heeft de voorkeur
De gezondheidskosten voor patiënt en maatschappij zijn hoog. Naar aanleiding van de Amerikaanse uitbraak heeft dr. Bart Staal, onderzoeker bij IQ Healthcare in het UMC St Radboud, samen met enkele collega’s van de Universiteit Maastricht een artikel geschreven in JAMA over de werkzaamheid van de behandeling. Staal: “Hoewel injectietherapie in de VS maar ook in Europa nog vaak wordt toegepast, bestaat er weinig tot geen bewijs voor die behandeling. We hebben voor de Cochrane Collaboration in 2008 een systematische vergelijking gemaakt van vrijwel al het onderzoek naar injectietherapie. Ook daarna is er nog een soortgelijk onderzoek verschenen. In beide gevallen was de conclusie dat er niet of nauwelijks bewijs is voor de werking van de injecties. Een niet-invasieve behandeling heeft over het algemeen de voorkeur, met ontstekingsremmers in de acute fase en voor de chronische fase kun je denken aan oefentherapie onder begeleiding van een fysiotherapeut of een multidisciplinaire behandeling.”

Injecties nuttig voor specifieke patiëntengroepen
Staal sluit niet helemaal uit dat een injectie voor een specifieke patiëntengroep met lage rugpijn toch nuttig kan zijn, maar door de enorme variatie in injectietherapie valt daar tot dusver weinig over te zeggen. “Afhankelijk van de pijn wordt de injectie niet alleen op verschillende plaatsen toegediend”, zegt Staal, “maar ook de dosis en het middel – corticosteroïden, pijnstillers zoals NSAID’s, morfine, benzodiazepines – kunnen sterk variëren. Verder zien we een grote bandbreedte in diagnoses en de veronderstelde oorzaak van de pijn. Alleen als die verschillende factoren in komende studies beter worden meegenomen, krijgen we daar meer inzicht in.”

Geen categorie

GONARTROSE: HET BESTE SCHOEISEL

Alexander Speybrouck

Afbeeldingsresultaat voor schoenen artrosePARIJS 04/04 – Onder de risicofactoren voor gonartrose komen die met een « mechanisch » karakter het meeste voor : obesitas, afwijkingen in de as van de onderste ledematen, voorafgaandelijk trauma… Los van de farmacologische behandeling moeten ook deze factoren gecorrigeerd worden. Gewichtsverlies en inlegzolen hebben bijvoorbeeld hun efficiëntie reeds bewezen, net zoals het dragen van bepaalde schoenen.

Het beste schoeisel is datgene wat de manier van adductie van de onderste ledematen gunstig wijzigt om te komen tot een verminderde spanning op het mediale compartiment.

De auteurs hebben 3 types van schoeisel onderzocht: blote voeten, gewone schoenen, en aangepaste schoenen met een zijdelingse verbreding van de zool, wat leidt tot een valgisatie van het onderste lidmaat. Deze methoden werden bestudeerd bij 90 patiënten onderverdeeld in 3 groepen van 30 : personen die lijden aan symptomatische gonartrose met radiografische tekenen, personen zonder radiografische gonartrose maar met overgewicht (BMI groter dan 25 kg/m²), en asymptomatische personen met een normaal gewicht. Alle personen waren ouder dan 40 jaar.

Samen met de evaluatie van het pijnniveau door middel van een Visuele Analoge Schaal (VAS) en de Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index (WOMAC), werd het stappen geanalyseerd in 3D wat toeliet om het moment van adductie en flexie van onderste lidmaat te berekenen, en de impact ervan op de belasting van het mediale compartiment.

De aangepaste schoenen verminderden het moment van adductie van de knie van de personen met overgewicht (p = 0,03) of lijders aan gonartrose (p = 0,002). Voor deze laatsten waren de aangepaste schoenen gelijkwaardig aan het stappen op blote voeten. Deze schoenen leidden tot een vermindering van het adductiemoment met 7,9 ± 8,9 % in geval van gonartrose, en van 4,7 ± 5,4 % voor de personen met overgewicht. Opmerkelijk, er was geen enkel verschil in het flexiemoment en er was geen significant verschil in de pijnscore met VAS of WOMAC.

Alles bij elkaar bevestigt deze studie dat het mogelijk is om een gunstig effect te bekomen op het adductiemoment en op de spanning op het mediale compartiment van een knie met artrose of die lijdt onder gewichtsoverbelasting door een ad hoc schoeisel. Deze aanpassing gaat niet gepaard met een verbetering functioneel niveau en van de pijn, maar een verdere evaluatie zou nuttig kunnen zijn omdat het mogelijk is dat de verminderde spanning een laattijdig gunstig effect kan hebben op de symptomen en misschien op de structurele evolutie van de gonartrose.

Geen categorie

NAGEBOOTST MENSELIJK WEEFSEL REDT KRAAKBEEN

Alexander Speybrouck

TWENTE 04/04 – Meer dan één miljoen mensen in Nederland lijden aan pijnlijke gewrichten. Dit komt door de slijtage van kraakbeen onder andere veroorzaakt door trauma’s, ouderdom of ziektes zoals osteoartritis. Onderzoeker Jos Wennink van de Universiteit Twente onderzocht voor zijn promotie een manier om het kraakbeen te herstellen door middel van nieuwe injecteerbare materialen.

Om de pijn bij pijnlijke gewrichten te verminderen en herstel en groei van kraakbeen op gang te helpen worden er meestal medicijnen gegeven met vaak vervelende bijwerkingen. Om deze bijwerkingen tegen te gaan is getracht om deze medicijnen lokaal in de gewrichten toe te dienen. Echter, de medicijnen worden door bloedvaten snel weg getransporteerd van het gewricht nog voordat ze hun werking hebben gedaan. Regelmatig wordt de pijn zo erg dat besloten wordt om het gewricht te vervangen met een metalen knie-implantaat. Deze operaties kosten veel geld en zijn vaak tijdelijke oplossingen.

Kraakbeencel maakt nieuw kraakbeenweefsel

Wennink vond een manier om het kraakbeen te herstellen door middel van nieuwe injecteerbare materialen. Deze materialen, een vloeistof buiten het lichaam, vormen na injectie hydrogelen door een enzymatische reactie of fysische interactie. Hydrogelen zijn materialen die grote hoeveelheden water kunnen vasthouden en daardoor de eigenschappen van menselijk weefsel hebben. Omdat het een vloeistof buiten het lichaam is kunnen er eenvoudig medicijnen of kraakbeencellen in gemengd worden die vervolgens geïnjecteerd worden. “Aangetoond is dat de ontwikkelde hydrogelen de kraakbeencellen stimuleren tot het aanmaken van nieuw kraakbeenweefsel dat specifiek in gewrichten voorkomt. Tijdens de aanmaak van nieuw kraakbeenweefsel nemen de hydrogelen langzaam af waardoor er op den duur alleen kraakbeenweefsel achterblijft. Omdat deze materialen op de plek van het defect een gel vormen, vullen zij het defect goed en is het mogelijk om de behandeling arthroscopisch (een minimaal invasieve techniek om in het gewricht te kijken en letsel te behandelen) uit te voeren,” vertelt Jos Wennink.

Einde knie-implantaat in zicht
Op termijn is het dus mogelijk om de vaak dure metalen knie-implantaatoperaties, met risico’s voor infecties, te vervangen voor een gesloten knie- operatie waarbij het materiaal geïnjecteerd wordt met een spuit. De geïnjecteerde hydrogel start het herstel en de groei van nieuw kraakbeen wat voor een permanente oplossing zorgt bij de patiënt.